Kemirilmiş kemik şeklindeki bir hazineyi saklamak için aceleyle bir çalının altına delik açan bir köpeğin olduğu bu görüntü, sevimli bir anakronizm gibi görünüyor.
Ancak HERE NEWS muhabirinin bildirdiğine göre bunun arkasında sadece içgüdü değil, planlama ve kaynak yönetimiyle ilişkili karmaşık bir davranış programı da var.
Köpeğin vahşi atası için, yağmurlu bir gün için yiyecek deposu oluşturma yeteneği, düzensiz beslenme koşullarında bir hayatta kalma meselesiydi. Bu, gelecekteki benliğiniz için endişenizin bir tezahürüdür.
Fotoğraf: BURADA HABER
Kasenin her zaman dolu olduğu evde bu ritüel dönüşüme uğradı. Artık köpek sadece yiyeceği değil, aynı zamanda en sevdiği oyuncakları da gömerek onlara “güvenli saklama” olanağı sunuyor.
Çoğu zaman bu, açlığı değil aşırılığı gösterir: Evcil hayvanın kendisi için çok fazla değerli eşyası vardır ve o, eski algoritmayı izleyerek onları korumaya çalışır. Bu, köpeğin güvenlik ağı toplama veya oluşturma biçimi olarak düşünülebilir.
Hayvan psikologları da bunu kaygıyı azaltan bir unsur olarak görüyorlar. Toprağı kazma süreci ve saklanma yeri yaratmaya yönelik yoğun faaliyet, köpek üzerinde sakinleştirici bir etkiye sahiptir.
Bu ona öngörülemeyen bir dünyada varlıkları üzerinde kontrol sahibi olduğu yanılsamasını veriyor. Köpeğiniz dairede aktif olarak bir şeyi (halıya, yastığın altına) gömmeye başlarsa, bu gizli stresin bir işareti olabilir – durumunu bu şekilde dengelemeye çalışır.
Birçok köpeğin daha sonra hazinelerini tamamen unutması ilginçtir. Onlar için en değerli eylem, sahip olmak değil, gizlenme sürecinin kendisi, önemli bir ritüelin gerçekleştirilmesidir.
Bu nedenle evcil hayvanınızı hasarlı bir bahçe yatağı veya yırtık bir halı için azarlamanın faydası yoktur. Bilincinin güçsüz olduğu derin bir genetik programı takip ettiği için onu cezalandırıyorsunuz.
Yaşlı köpek, hayatının son yıllarında neredeyse oyun oynamayı bırakmıştı ancak kurabiyeleri bahçeye gömme ritüeli değişmeden kalmıştı. Dikkatlice bir delik açtı, ikramı yerleştirdi, burnuyla gömdü ve bir strateji uzmanının ciddi bakışıyla birkaç kez pençesiyle sıkıştırdı.
Bu hazineleri asla kazmadı. Bu bir metafor haline geldi: Asla gelmeyecek bir geleceğe hazırlanıyordu ama yemek pişirmenin kendisi ona huzur ve tamamlanma duygusu veriyordu.
Bunu yapmasına izin verdik ve bahçenin köşesinde özel olarak belirlenmiş bir “hazine mezarlığı” bıraktık; bu, onun ayrılmasından sonra artık onun köpek bilgeliğinin en dokunaklı anıtı gibi görünüyor.
Ayrıca okuyun
- Kediler Kendilerini İyileştirmek İçin Mırıldandığında: Kedi Titreşiminin Gizli Frekansı
- Köpekler sinirlerimizi nasıl iyileştirir: eski dostluğun bilimsel açıklaması
